W klasyku najczęstszym błędem jest  przy wyrzucie rąk w przód kierowanie ich zbyt głęboko, co skutkuje podnoszeniem czoła w szybowaniu  aby otrzymać się blisko powierzchni i obniżeniu pozycji bioder które zawsze idą tak głęboko,  jak dłonie i łokcie chwile wcześniej.

Żeby uzyskać wysoką pozycję w szybowaniu trzeba zacząć od utrzymania dłoni i przedramion z łokciami jak najbliżej powierzchni wody w momencie wyrzutu rąk i chwile po nim. Dzięki temu uniesione czoło  nie musi spełniać roli „utrzymywacza” przy powierzchni  i głowa układa się hydrodynamicznie. Co więcej, biodra nie będą opadać i zostaną przy powierzchni, bo taką drogę im wyznaczyły ręce. To wszystko spowoduje,  że  jeden  z najtrudniejszych elementów technicznych w klasyku- czyli zachowanie możliwie wysokiej i hydrodynamicznej  pozycji w szybowaniu- nieważne  czy dłuższym , czy bardzo krótkim, będzie spełniony.

Na tym krótkim filmie prezentowane jest ćwiczenie kształtujące prawidłowe ułożenie rąk i głowy w fazie szybowania w stylu klasycznym. Zawodniczka ma za zadanie  możliwie wysoko ustawić w wyrzucie przedramiona i dłonie,  a głowę ułożyć  w pozycji opływowej .

Wypowiedz się:

O autorze

Powiązane wpisy

Shares
Share This